Film in de morgen

Beneden was het druk in de keuken, koffiezetten, de vaatwasser leeghalen, de tafel dekken. Een voor een kwam iedereen beneden, gewekt door de geur van verse koffie, en toen Johanna terug was van de bakker in Tellin, ook van de geur van verse broodjes.  

Paul liep de trap half omhoog en keek vanuit het bovenste deurgat naar de terrassen op de verschillende hoogten alsof hij de troepen aan het schouwen was. Weer verbaasde het Tinne hoe hij er nu uitzag. Ooit was hij een heel aantrekkelijke man, nu niet meer, zo uitgezakt omdat hij te veel dronk, te veel rookte. Maar de manier waarop hij er stond, was niet veranderd. Dat was gewoon de oude Paul.

Daarom kon ze het niet laten om ‘Goodmorning Vietnam’ zeggen.

Hij glimlachte een beetje zuur, als betrof dit een bevel. Met zijn armen wijdopen groette hij de planten in de terracotta bakken. ‘I love the smell of napalm in the morning.’

Het was precies zoals toen we nog samen in Leuven studeerden en hij daar op een morgen in zijn bloot bovenlijf voor het geopende keukenraam stond. De vrachtwagens die elke morgen uit het nabijgelegen depot wegreden, lieten zoals altijd de motoren op volle toeren draaien voor ze vertrokken. Elke morgen zag het koertje blauw van die slecht verbrandde dieselgassen. ‘Dat moet diezelfde geur zijn geweest,’ zei hij. Apocalyps now was nog maar pas in de bioscoop geweest. Johanna morde nu opnieuw wat een afschuwelijke stank dat toch was en bedacht tegelijk dat ze in die tijd aan nog veel meer dan aan de Tsjernobylwolk of teflonloslatende pannen blootgesteld waren.

‘I think this is the beginning of a beautiful friendship.’ Paul herhaalde de quote die hij destijds had gebruikt.

‘Casablanca,’ zei Tinne. ‘Play it once, Sam. Do it for all times sake.’

Michiel verlaagde zijn stem tot hij bijna kraakte: ‘Keep your friends close, but your enemies closer.’ Paul antwoordde met The Godfather en voegde er een quote uit diezelfde film aan toe: ‘I’ll make you an offer, you can’t refuse.’

Daarna keek hij rondom zich. ‘There are two types of people in this world.’ We wisten dat hij dat destijds ook had gezegd, maar net zoals toen wisten we niet meer uit welke film dat kwam. Daarom schraapte hij eerst zijn keel. ‘Those with a gun, and those who dig. Now dig!’

Zelfs Johanna herkende nu The good, the bad and the ugly.

‘Goed, Johanna, goed.’ Tinne juichte en om het over een andere boeg te gooien, zei ze: ‘Carpe diem. Seize the day, boys. Make you lives extraordinary!’ Ze keek Michiel die een kop koffie dronk, uitdagend aan, die zijn ogen dichtsloeg en Dead Poets Society fluisterde.

‘What the hell is wrong with freedom?’ vroeg Paul toen op zijn Easy Riders en iedereen lachte een beetje voor zich uit tot Tinne met Gone with the wind besloot. ‘Frankly, my dear, I don’t give a damn.’

  Michiel kwam terug binnen en zei: ‘I’ll have what she’s having.’ En glimlachte over de anderen naar Leonie die ‘Harry met Sally’ zei.

‘Ach,’ zei Johanna. ‘Mama always said life was like a box of chocolates. You never knows what you’re gonna get.’

Tinne hitste nu Michiel op met: ‘Run, Forrest, run!’ Waarop iemand Gun antwoordde, Forrest Gun. Wie dat antwoord gaf, doet er niet toe, we waren klaar om te ontbijten.